كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٩١ - ١٦ - وجوب حسن ظن به پروردگار و عدم سوء ظن به او

٤- امام صادق ٧ فرمود: حسن ظن به خدا اين است كه اميد نداشته باشى جز خدا و نترسى جز از گناهت.

٥- سنان بن طريف گويد: شنيدم امام صادق ٧ مى‌فرمود: سزاوار است براى مؤمن كه از خدا بترسد آن گونه كه گويا مشرف به آتش است، و اميدوار به خدا باشد آن گونه كه خود را از اهل بهشت بداند، سپس فرمود: خداوند متعال در نزد گمان بنده خود است (طبق آن پاداش مى‌دهد) اگر خوب شد خوب باشد و اگر بد شد بد باشد.

٦- حضرت على ٧ در وصيت خود به فرزندش محمد حنفيه فرمود: مبادا كه بد بينيت نسبت به خدا بر تو غلبه كند كه اين حالت ميان تو و دوستت راه آشتى باقى نمى‌گذارد (يعنى ميان بنده و خدا).

٧- امام صادق ٧ فرمود: آخرين فرد را براى فرستادن به آتش مى‌آورند، پس درنگ مى‌كند و به انتظار مى‌ماند، خداوند مى‌گويد: زودتر بسوى آتش برانيدش، چون آورده شود، خدا گويد: بنده من بچه انتظار است؟ گويد: پروردگارا! گمان من بتو اين‌