كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٧١ - ١٢ - اميد نداشتن به غير خدا
از زيادت محروم نمىگردد، هر كه را توكل داده شود از كفايت محروم نمىشود، سپس فرمود: آيا كتاب خدا را خواندهاى كه مىفرمايد: «و هر كه به خدا توكل كند خداوند او را بس است» و مىفرمايد: «اگر شكرگزاريد زيادت دهيم شما را (سوره ابراهيم/ ٧)»، و مىفرمايد: «بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را (سوره غافر/ ٦٠)».
١٢- اميد نداشتن به غير خدا
(١٠٢) ١- امام صادق ٧ فرمود: در بعضى از كتابها خواندهام كه خداوند مىفرمايد: سوگند به عزت و جلالت و شكوه و والائى من بر عرشم، كه آرزوى هر آرزوكننده بر غير خود را با نااميدى قطع خواهم كرد، و در نزد مردم جامه خوارى بر تنش خواهم پوشاند، و از نزديكم كنارش كرده و از فضلم دورش خواهم كرد، آيا آرزويش در شدايد بغير من است در حالى كه شدايد به دست من است، بر غير من اميد مىبندد و به خيال خود در غير از مرا مىكوبد در حالى كه كليد درها بدست من است، و آنها بسته هستند، و در من باز است به روى كسى كه مرا مىخواند كيست كه در گرفتارى به من اميد بسته باشد كه اميدش را قطع كنم و در كار عظيمى به من اميدوار بوده كه نااميدش كرده باشم، آرزوهاى بندگان را در نزد خود محفوظ داشته كه آنان به حفظ