كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٩١ - ١٠٠ - اشتغال به اهل و مال

آخر زندگى دنيا و روز اول زندگى آخرت (هنگام مرگش) قرار گيرد مال و فرزندان و اعمالش در مقابلش مجسم مى‌شوند، رو بسوى مالش كرده و مى‌گويد: به خدا سوگند كه من بر تو حريص و بخيل بودم بر من چه بهره‌اى دارى؟ مالش گويد: از من به مقدار كفنت برگير، سپس به فرزندانش رو كرده و مى‌گويد: به خدا سوگند من شما را دوست داشتم و از شما حمايت مى- كردم، چه بهره‌اى از شما دارم؟ فرزندانش مى‌گويند: ما تو را تا گورت همراهى كرده و در آن مى‌پوشانيم. سپس به عملش رو كرده و گويد: به خدا سوگند من در راه تو پارسائى كردم اگر چه بر من گران بود. اكنون چه بهره‌اى از تو دارم، عملش گويد: من در قبر و در برخاستن از قبر همراهت هستم تا من و تو بر خدايت عرضه شويم.

٢- امير المؤمنين ٧ فرمود: شخص مسلمان داراى سه دوست است: يكى دوستى است كه به او مى‌گويد: من در زندگى و پس از زندگى همراه تو هستم و آن عمل انسان‌