كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٨٥ - ٩٧ - پرواداشتن در سالهاى آخر عمر

پس او را شديدا و به سختى كنترل و (اعمالش را) ضبط كنيد و زيادى و كمى، و كوچك و بزرگ عملش را بنويسيد.

٢- امام باقر ٧ فرمود: زمانى كه انسان به چهل سالگى رسد بر او (از عالم باطن) گفته مى‌شود: خود را بپا (و بر حذر باش) كه ديگر عذرى (مانند جوانى و خامى و خواهشهاى جوانى) ندارى، (ولى در عين حال) انسان چهل ساله (و بالاتر) سزاوار به بر حذر بودن از بيست ساله نيست (بلكه انسان در هر سن و سالى بعد از بلوغ و تكليف از نظر مسئوليت يكسان است) زيرا آنكه انسان را در اين دو مرحله زندگى بازخواست مى‌كند يكى است و به خواب غفلت نيست (خداوند در همه عمر انسان را تحت نظر دارد) پس بكوش بر آنچه از بيم و هراس (در روز معاد) در پيش دارى و زيادى گفتار را فرو گذار.

٣- حضرت صادق ٧ فرمود: بر خودت (از پيش خود) فراگير (يعنى از وجود خودت به نفع خودت در كسب نيكى‌ها بكوش) و بر خودت در هنگام سلامتى پيش از مرض، و در هنگام قدرت پيش از ضعف، و در هنگام زندگى پيش از مرگ بكوش و كار كن.

٤- امير المؤمنين ٧ فرمود: عمرى كه خدا عذر انسان را مى‌پذيرد تا