كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٥٧ - ٨٧ - شرايط توبه نصوح

جايى كه پوست به استخوان چسبيده و دوباره گوشت تازه‌اى روئيده شود ٦- بدن را بايد از درد و رنج طاعت و اعمال خوب چشانيد چنان كه شيرينى گناه را چشيده است. در اين هنگام است كه مى‌توانى بگوئى:

استغفر الله.

٥- كميل بن زياد به امير المؤمنين ٧ عرض كرد: كسى گناه مى‌كند و سپس استغفار مى‌كند (آيا درست است و چه بايد بكند؟) امام فرمود: توبه كند. (كه ديگر بر نگردد). گفتم: چنين نمى‌كند؟ فرمود: نه! گفتم: چگونه؟ (و چرا؟) فرمود: استغفار كرده به تحريك. گفتم: تحريك چيست؟ فرمود: (حركت دادن) زبان و دو لب (به گفتن لفظ استغفر الله ولى آن را بايد) با حقيقت دنبال كند. گفتم: حقيقت چيست؟ فرمود:

تصديق كردن به قلب و تصميم بر بازنگشتن به گناهى كه از آن استغفار كرده است. گفتم:

آيا اگر چنين كنم از استغفاركنندگان مى‌توانم باشم؟ فرمود: نه! زيرا باز توبه اصل و ريشه نرسيده‌اى. گفتم اصل استغفار چيست؟ فرمود: بازگشتن به توبه از گناهى كه برايش استغفار كرده‌اى و آن اولين درجه عبادت‌كنندگان است، و ترك گناه و استغفار اسمى است كه بر شش معنى واقع مى‌شود. سپس امام دنباله حديث را مانند حديث گذشته ادامه دادند.