كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٤٤ - ٨٥ - استغفار از گناه

شود. (پس معلوم مى‌شود كه آمرزش و مهلت در توبه مخصوص مؤمنان است و در احاديث ديگر نيز منظور از «بنده» شخص مؤمن است).

٧- امام صادق ٧ فرمود: زمانى كه اين آيه نازل شد: «كسانى كه كار زشتى را انجام دهند يا به خود ستم كنند، خدا را بياد آورند و از گناهانشان استغفار كنند» (خداوند گناهانش را مى‌آمرزد)، (آل عمران/ ١٣٥) شيطان به بالاى كوهى بنام «ثور» در مكه رفت و با صداى بلندى ديوان و زادگانش را جمع كرد و گفت: اين آيه نازل شده است: كيست كه از پياده شدن اين آيه جلوگيرى كند، عفريتى و ديوى از شياطين گفت:

من از فلان راه اين كار را انجام دهم. شيطان گفت: تو نمى‌توانى. باز عفريت ديگرى براى انجام اين كار اظهار آمادگى كرد، باز شيطان به او گفت: تو نيز نمى‌توانى. تا «خناس وسواس» گفت: من بر اين كار آماده‌ام. شيطان گفت: از چه راهى؟ گفت: مردم را وعده مى‌دهم و مطمئنشان مى‌كنم (كه گناه شما چيزى نيست و اهميتى ندارد) تا آلوده به گناه شوند و چون مرتكب گناه شدند استغفار را از يادشان مى‌برم. شيطان كار او را پسنديد و