كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٠٨ - ٧١ - فحاشى، بد زبانى

است كه شتردار بر من روا داشته است، امام فرمود: اگر او بر تو ستم كرده تو هم با او (در فحش و فرياد) برابر آمدى، اين كارها از روش من نيست و شيعيانم را هم به آن دستور نداده‌ام استغفار كن و ديگر از اين كارها نكن، گفتم: استغفار مى‌كنم و ديگر چنين كارى را نمى‌كنم.

٨- رسول خدا ٦ فرمود: از بدترين مردم كسى است كه مردم بخاطر دشنام‌گوئيش از همنشينى با او كراهت دارند.

٩- امام صادق ٧ فرمود: خداوند دوست مى‌دارد شخص با حياى بردبار و بى‌نياز عفيف را، آرى و خداوند دشمن مى‌دارد دشنام گوى بد زبان و فقير اصراركننده را.

١٠- امام صادق ٧ در ضمن حديثى فرمود: شرم و پاكدامنى و مرض و سستى از ايمان است، منظورم مرض و سستى زبان است نه مرض و سستى قلب. و دشنام گوئى، و بد زبانى، و زبان درازى و ياوه گوئى از نفاق است.[١]

[١] - كلمه« عى» به معنى مرض و بيمارى ناعلاج و معانى مشابه در كتب لغت ترجمه شده كه ما در اينجا به( مرض و سستى) معنى كرديم و منظور از( عى لسان- مرض زبان) اين است كه انسان زبان خود را مانند شخص بيمار بايد قرار دهد تا به پر گفتارى و ياوه و بيهوده گوئى مبتلا نشود و زبان در بستر خود استراحت كند مگر براى بيان امور ضرورى مانند مريضى كه خسته در بستر قرار گرفته و جز در امور ضرورى از جايش حركت نمى‌كند.