كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٤٧ - ٥٣ - فرو خوردن خشم

٢- از امام صادق ٧ نقل است كه رسول خدا ٦ فرمود: غضب ايمان را فاسد مى‌كند همچنان كه سركه عسل را.

٣- امام صادق ٧ فرمود: كليد و (سر آغاز) هر شرى خشم است.

٤- امام صادق ٧ فرمود: گاهى انسان غضب مى‌كند و از غضبش راضى نشده و دست بر ندارد تا داخل دوزخ شود (بالاخره در اثر غضب كارى مى‌كند كه مستحق دوزخ شود) پس هر كس به مردم غضب كند بايد همان جا فورا بنشيند اگر ايستاده باشد، كه اين كار پليدى شيطان را از او دور سازد[١] و هر كس بر يكى از خويشانش غضب كند بايد كه او را با كشيدن دست به سر و بدنش نوازش نمايد زيرا خويشان با نوازش كردنشان آرام مى‌گيرند.

[١] - شايد از نظر ظاهرى مسأله فوق را بتوان اين طور تشريح كرد كه انسان چون به حال خشم مى‌آيد تمام اعصاب و حواس بدنش در آن چيزى كه برايش خشم كرده است متمركز مى‌شود و اگر بنشيند و يا برخيزد و يا راه برود و يا آب بخورد و يا كارى انجام دهد كه تمركز اعصاب را در مورد خشم بهم بزند چون اعصابش در تمركز به مورد خشم به كار ديگرى توجه پيدا كرده خشمش فرو مى‌نشيند.