كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٤ - ٣ - گزيدهاى از رساله حقوق امام سجاد(ع)

نرم كنى) و در گفتار با او انصاف نمائى، و از جايت بدون اجازه‌اش برنخيزى، و چون كسى در نزد تو نشيند او را جايز باشد كه بدون اجازه‌ات از كنارت برخيزد، لغزشهايش را فراموش كنى، و نيكى‌هايش را حفظ نمائى، و در باره او به چيزى جز خير گوش ندهى. و اما حق همسايه‌ات اين است كه در غيابش حفظ كنى (از او ذكر خير كرده و غيبتش نكنى و دفاع كنى) و در حضور گرامى‌اش دارى، و چون مورد ستم واقع شد ياريش كنى، و پنهان‌شده (از اعمال و رفتارش) را پى نگيرى، پس اگر ناشايستى از او دانستى پنهانش دارى، و اگر بدانى كه اندرز تو در او اثر مى‌گذارد ميان او و خودت او را نصيحت كنى، و او را در سختى و شدت رها نسازى، و لغزشش را واگذارى، و گناهش را بيامرزى، و با او معاشرت نيكوئى انجام دهى، كه نيست قوتى مگر براى خدا. و اما حق يار (دوست) اين است كه او را به فضيلت و انصاف همراهى كنى، گرامى بدارى او را آنچنان كه تو را گرامى مى‌دارد، و نگذارى او را كه سبقت بگيرد در خيرى و اگر سبقت گرفت جبران كنى (يعنى: نگذارى كه او در خدمت بتو پيشى گيرد بلكه تو اين خير را جلوتر از او نسبت به وى انجام بده و اگر سبقت گرفت بايد كه در مقابل خدمت او به جبران برآئى و عوضش را انجام دهى) و به او مهرورزى چنان كه بتو مهر مى‌ورزد، و باز دارى او را از معصيتى كه قصد انجام آن را دارد، و براى او رحمت باش، و عذاب مباش. و اما حق شريكت اين است كه در غيابش از او كفايت‌