كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢١٦ - ٤٧ - توبه از گناهان كبيره

با چنين گناهى خدا را ملاقات كرده در حالى كه توبه نكرده باشد (پس مؤمنين ممكن است چنين گناهى را مرتكب شوند اما توبه كنند).

١٠- سهل بن يسع گويد: امام رضا ٧ شنيد كه بعضى از اصحاب مى- گويند: خدا لعنت كند آن را كه با على ٧ جنگ كرد (كه مسلما از گناهان كبيره بزرگتر است، زيرا بغى بر امام در رديف شرك و بسيار گناه عظيم است) حضرت فرمود:

بگوئيد: بغير از كسى كه توبه كرد و صالح شد، سپس فرمود: گناه كسى كه از على ٧ كناره گرفت و توبه نكرد مهمتر از گناه كسى است كه با آن حضرت مقاتله كرد و توبه نمود.

١١- محمد بن ابى عمير گويد: شنيدم امام موسى بن جعفر ٧ مى‌فرمود: هر كس از مؤمنان از گناهان كبيره اجتناب كند گناهان كوچك آن مورد سؤال واقع نمى‌شود، و لذا خداوند مى‌گويد: اگر از گناهان كبيره‌اى كه نهى شده‌ايد اجتناب كنيد بدى‌هاى شما را مى‌آمرزيم و شما را به جايگاه گرامى داخل مى‌گردانيم (نساء/ ٣٥) گفتم: پس شفاعت براى كيست؟ فرمود: حديث كرد مرا پدرم از پدرانش از على عليهم السّلام كه رسول خدا ٦ فرمود: همانا شفاعت براى صاحبان گناهان از امت من است، اما نيكوكاران پس برايشان گناهى نيست! ابن ابى عمير گويد: به امام عرض كردم: اى فرزند رسول خدا!