كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢١٥ - ٤٧ - توبه از گناهان كبيره

٧- از امام صادق ٧ در باره اين آيه: خداوند نمى‌آمرزد اينكه شرك ورزيده شود و مى‌آمرزد غير از آن را بر هر كه بخواهد (نساء/ ٤٨) سؤال شد كه آيا گناهان كبيره در اين استثناء (و غير از آن را مى‌آمرزد بر هر كه بخواهد) داخل مى‌شود؟ حضرت فرمود: آرى! اگر بخواهد بر آن گناهان عذاب مى‌كند و اگر بخواهد در مى‌گذرد و مى‌آمرزد.

٨- از امام صادق ٧ در باره اين آيه: و هر كه مؤمنى را از روى عمد بكشد پس جزايش دوزخ جاودانى است (نساء/ ٩٤) سؤال شد. حضرت فرمود: جزايش دوزخ است اگر خدا بخواهد مجازاتش كند (ممكن است در اثر توبه و غيره او را مجازات نكند).

٩- ابو بصير گويد: امام باقر ٧ در بيان حديث اسلام و ايمان فرمود:

... و ايمان عبارت است از شهادت به‌

لا اله الا الله‌

. تا اينكه فرمود: و ملاقات نكند خدا را با داشتن گناهى كه خداوند وعده آتش به آن داده است. ابو بصير گويد: به حضرت عرض كردم: كداميك از ما است كه بدون داشتن گناهى كه خدا به آن وعده آتش داده است خدا را ملاقات كند؟ (يعنى همه ما يك چنين گناهى داريم، پس چگونه مى‌توانيم مؤمن باشيم؟) حضرت فرمود: اين طور نيست كه فكر مى‌كنى بلكه منظورم اين است: مؤمن نيست كسى كه‌