كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٠٠ - ٤٦ - انواع گناهان كبيره

شود و اگر برخيزد ايمان بسويش باز مى‌گردد، و اگر دو مرتبه باز گردد دوباره ايمان از او سلب مى‌شود. گفتم: اراده دارد كه (بسوى گناه) برگردد؟ حضرت فرمود: چه بسيارند كسانى كه قصد گناه مى‌كنند ولى مرتكب گناه نمى‌شوند و هرگز بسوى گناه باز نمى‌گردند.

١١- اسحاق بن عمار گويد. از امام صادق ٧ در باره اين آيه سؤال كردم:

«كسانى كه اجتناب مى‌كنند از گناهان بزرگ و كارهاى زشت بجز از انديشه گناه (و يا گناهان خرد). (شورى/ ٣٧) فرمود: فواحش و كارهاى زشت عبارت از زنا و سرقت است و (لمم) عبارت از گناهانى است كه مرد به آنها عمل كند سپس از خدا برايش طلب آمرزش نمايد.

١٢- داود گويد: پرسيدم از امام صادق ٧ در باره قول رسول خدا ٦ كه فرمود: اگر مرد زنا كند روح ايمان از او دور مى‌شود فرمود: اين سخن رسول خدا ٦ مانند قول خداوند است كه مى‌فرمايد: «و آهنگ نكنيد از آنچه پليد است انفاق كنيد».

(بقره/ ٢٦٧) سپس فرمود: از اين روشنتر سخن ديگرى است كه خدا مى‌گويد: «و تائيد كرد ايشان را با روحى از خودش». (مجادله/ ٢٢) و اين روح است كه هنگام گناه جدا مى‌شود.[١]

[١] - وجه و مناسبت تشبيه( جدائى روح به هنگام گناه) به( از پليدى نبايد انفاق كرد) احتمالا اين است: همان گونه كه جايز نيست از چيزهاى ناشايسته انفاق كرد چون حالت خلوص و توجه كامل در اين حالت از انسان بخاطر بدى مال انفاق شده، از بين مى‌رود همچنين در حالت گناه توجه و خلوص انسان نسبت به خدا كه از آثار روح ايمان است از ميان مى‌رود و در نتيجه روح ايمان از انسان سلب مى‌شود. البته وجوه ديگرى در شرح حديث فوق غير از دو عبارت ياد شده ذكر گرديده است كه طالبان مى‌توانند به كتب مربوطه مخصوصا به« مرآة العقول» مراجعه كنند.( مترجم)