كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ١٧٤ - ٤٠ - پرهيز از لغزشها و گناهان

گردد، و اگر باز (بدون توبه) گناه ديگرى كند آن سياهى زيادتر مى‌شود تا جايى كه بر قلبش غالب و فراگير گردد و ديگر رستگار نگردد.

١١- محمد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: بنده از خداوند حاجتى را مسألت مى‌كند و شان خداوند است كه حاجت او را در مدت كم و يا زياد روا كند، در اين ميان بنده مرتكب گناه مى‌شود (و از فيض خدا محروم مى‌گردد) و خداوند به فرشته‌اى (كه مامور اين كار است) دستور مى‌دهد: حاجت او را بر نياور و محرومش كن زيرا كه او بر ناخشنودى من دامن زد و در نتيجه از فيض من محروم شد.

١٢- امام صادق ٧ فرمود: انسان در اثر گناهى كه انجام مى‌دهد از نماز شب محروم مى‌شود. همانا كردار زشت در (دگرگون كردن) صاحبش كاريتر و سريعتر از اثر چاقو در گوشت است.

١٣- و نيز فرمود: هر كه قصد كار بدى را كرده است (بكوشد) آن را انجام ندهد، بسا مى‌شود كه بنده‌اى مرتكب گناهى مى‌شود و خداوند آن را مى‌بيند و مى‌گويد: سوگند به عزت‌