سلسله مباحث اسلام، سياست و حكومت - مصباح يزدي، محمد تقي - الصفحة ٧٨
وارد شدن خانمها با حجاب اسلامى به مدارس دولتى ممنوع مىشود. زيرا ورود شخصى با نشانههاى دينى بدين معناست كه دولت از او حمايت مىكند. به هر حال اين مفهوم جديد صددرصد ضد دينى است و جا دارد به جاى نام دموكراسى كه بر روى اين روش گذاشته شده آن را ديكتاتورى بىدينان بناميم. يعنى اينها اجازه نمىدهند كه اشخاص به اعتقادات دينى و امور مذهبى خودشان در جامعه عمل كنند و عمل كردن به دستورات دينى در مراكز دولتى ممنوع است اين روشى است كه سياستمداران دينستيز غرب براى اينكه از گسترش دين بخصوص اسلام در كشورهاى غربى جلوگيرى كنند در پيش گرفتهاند و البته سعى مىكنند بنام طرفدارى از دموكراسى در اقمار خودشان و لو كشورهاى اسلامى همينروش را اعمال كنند، و نمونهاش هم در الجزاير و تركيه ديده مىشود. طبعا براى اينكه اين حالت از يك ديكتاتورى خشن دربيايد و بنام يك دموكراسى ملايم و آرام ترويج داده شود بايد فلسفهاى برايش درست كرد تا اينكه با مقاومت دينداران مواجه نشود، يا از تنش آنها بكاهد.
گاهى براى توجيه اين نظم كه نبايد در ارگانهاى رسمى و دولتى اثرى از دين وجود داشته باشد توجيهاتى به اصطلاح فلسفى مىكنند و معتقدند همانطور كه در اعلاميه حقوق بشر هم آمده، انسانها همه در انسانيت يكسان هستند و به اصطلاح درجهبندى ندارند، بنابراين اگر امتيازى براى دينداران قائل شويم معنايش اينست كه براى بعضى از انسانها درجه بالاترى قائل شدهايم و احترام به دين و اجازه اجراى مراسم دينى در ارگانهاى رسمى يك امتياز براى دينداران است، در