در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
معانى تبرك
٢٢ ص
(٥)
بركت در قرآن كريم
٢٦ ص
(٦)
تبرك در تاريخ
٣٣ ص
(٧)
1 - تبرك در امتهاى گذشته
٣٣ ص
(٨)
2 - سيره مسلمانان در تبرك
٣٧ ص
(٩)
اول سيره صحابه در تبرك به پيامبر(ص) در زمانحيات آن حضرت
٣٧ ص
(١٠)
1 - تبرك به بدن رسول خدا(ص)
٤٠ ص
(١١)
2 - تبرك به موى رسول خدا(ص)
٤١ ص
(١٢)
3 - تبرك صحابه به عرق رسول خدا(ص)
٤٣ ص
(١٣)
4 - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)
٤٣ ص
(١٤)
دوم سيره صحابه و تابعين در تبركبه آثار پيامبر(ص) بعد از وفاتش
٤٩ ص
(١٥)
1 - تبرك به نوشيدن آب از ظرف رسول خدا(ص)
٥١ ص
(١٦)
2 - تبرك صحابه به جايگاههاى دستها و لب رسول خدا(ص)
٥٢ ص
(١٧)
3 - تبرك به عصا و لباسها و انگشتر رسول الله(ص)
٥٣ ص
(١٨)
4 - تبرك به منبر رسول خدا(ص)
٥٨ ص
(١٩)
5 - تبرك به قبر شريف رسول اكرم(ص)
٥٩ ص
(٢٠)
شبهه عليانى
٦٥ ص
(٢١)
6 - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است
٦٨ ص
(٢٢)
7 - تبرك به صحابه و صالحين
٧٧ ص
(٢٣)
8 - تبرك به قبور و آثار صالحان
٩٠ ص
(٢٤)
الف بلال حبشى
٩٠ ص
(٢٥)
ب ابو ايوب انصارى
٩٠ ص
(٢٦)
ج صهيب رومى
٩٠ ص
(٢٧)
د حمزة بن عبدالمطلب
٩١ ص
(٢٨)
ه - حسين بن على عليه السلام
٩٢ ص
(٢٩)
و عمر بن عبدالعزيز، خليفه اموى، متوفاى 101 قمرى
٩٢ ص
(٣٠)
ز امام موسى بن جعفرعليه السلام
٩٢ ص
(٣١)
ح على بن موسى الرضاعليه السلام
٩٣ ص
(٣٢)
ط علامه احمد بن محمد مقرى مالكى(متوفاى سال 1041 ق)
٩٣ ص
(٣٣)
9 - مسح متبرك
٩٦ ص
(٣٤)
10 - تبرك در نظر اهلبيت عليهم السلام
١٠٣ ص
(٣٥)
الف تبرك اهلبيت عليهم السلام به قبر پيامبر اكرم(ص)
١٠٣ ص
(٣٦)
ب تبرك اهلبيت به آثار همديگر
١٠٥ ص
(٣٧)
ج تبرك و طلب شفا از تربت امام حسين عليه السلام
١٠٧ ص
(٣٨)
11 - تبرك به پرده كعبه
١١٤ ص
(٣٩)
12 - تبرك به سؤر و آب وضوى مؤمن
١١٤ ص
(٤٠)
13 - تبرك به نوشيدن آب آسمان
١١٥ ص
(٤١)
14 - تبرك به آب فرات
١١٧ ص
(٤٢)
15 - تبرك به خاك
١١٨ ص
(٤٣)
16 - آراى بعضى از علما در خصوص تبرك
١٢١ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - دوم سيره صحابه و تابعين در تبركبه آثار پيامبر(ص) بعد از وفاتش

٣- در حنوط انس بن مالك مقدارى از عطر باقيمانده از رسول خدا (ص) و موهاى آن حضرت قرار داده شده بود.[١]

٤- بعضى از فرزندان فضل بن ربيع، به ابوعبدالله (يعنى احمد بن حنبل) كه در حبس بود، سه تار موى پيامبر (ص) را هديه كردند. او وصيّت كرد كه پس از وفاتش، يكى از اين سه تار مو را بر روى زبانش بگذارند و دو تار ديگر را بر دو چشمش بگذارند.[٢]

٥- از ابن سيرين نقل شده است:

«به عبيده گفتم: پيش ما مقدارى از موهاى پيامبر (ص) هست كه آن را از طريق انس يا خانواده انس به دست آورده‌ايم. او گفت: اگر يك تار موى او پيش من باشد، برايم از دنيا و آنچه در آن است، بهتر است».[٣]

٦- واقدى نقل كرده است:

«از عايشه پرسيده شد: اين موهايى كه پيش شماست، از كجا آورده‌ايد؟ جواب داد: وقتى كه رسول خدا (ص) در حجّ، موهاى سرش را تراشيد، آن را بين مردم تقسيم كرد و ما هم مثل بقيّه مردم به مقدارى از آن دست يافتيم».[٤]


[١] - الطبقات: ٧/ ٢٥، شرح حال أنس بن مالك.

[٢] - صفة الصفوة: ٢/ ٣٥٧.

[٣] - صحيح بخارى: ١/ ٥١.

[٤] - مغازى واقدى: ٣/ ١١٠٩.