در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
معانى تبرك
٢٢ ص
(٥)
بركت در قرآن كريم
٢٦ ص
(٦)
تبرك در تاريخ
٣٣ ص
(٧)
1 - تبرك در امتهاى گذشته
٣٣ ص
(٨)
2 - سيره مسلمانان در تبرك
٣٧ ص
(٩)
اول سيره صحابه در تبرك به پيامبر(ص) در زمانحيات آن حضرت
٣٧ ص
(١٠)
1 - تبرك به بدن رسول خدا(ص)
٤٠ ص
(١١)
2 - تبرك به موى رسول خدا(ص)
٤١ ص
(١٢)
3 - تبرك صحابه به عرق رسول خدا(ص)
٤٣ ص
(١٣)
4 - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)
٤٣ ص
(١٤)
دوم سيره صحابه و تابعين در تبركبه آثار پيامبر(ص) بعد از وفاتش
٤٩ ص
(١٥)
1 - تبرك به نوشيدن آب از ظرف رسول خدا(ص)
٥١ ص
(١٦)
2 - تبرك صحابه به جايگاههاى دستها و لب رسول خدا(ص)
٥٢ ص
(١٧)
3 - تبرك به عصا و لباسها و انگشتر رسول الله(ص)
٥٣ ص
(١٨)
4 - تبرك به منبر رسول خدا(ص)
٥٨ ص
(١٩)
5 - تبرك به قبر شريف رسول اكرم(ص)
٥٩ ص
(٢٠)
شبهه عليانى
٦٥ ص
(٢١)
6 - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است
٦٨ ص
(٢٢)
7 - تبرك به صحابه و صالحين
٧٧ ص
(٢٣)
8 - تبرك به قبور و آثار صالحان
٩٠ ص
(٢٤)
الف بلال حبشى
٩٠ ص
(٢٥)
ب ابو ايوب انصارى
٩٠ ص
(٢٦)
ج صهيب رومى
٩٠ ص
(٢٧)
د حمزة بن عبدالمطلب
٩١ ص
(٢٨)
ه - حسين بن على عليه السلام
٩٢ ص
(٢٩)
و عمر بن عبدالعزيز، خليفه اموى، متوفاى 101 قمرى
٩٢ ص
(٣٠)
ز امام موسى بن جعفرعليه السلام
٩٢ ص
(٣١)
ح على بن موسى الرضاعليه السلام
٩٣ ص
(٣٢)
ط علامه احمد بن محمد مقرى مالكى(متوفاى سال 1041 ق)
٩٣ ص
(٣٣)
9 - مسح متبرك
٩٦ ص
(٣٤)
10 - تبرك در نظر اهلبيت عليهم السلام
١٠٣ ص
(٣٥)
الف تبرك اهلبيت عليهم السلام به قبر پيامبر اكرم(ص)
١٠٣ ص
(٣٦)
ب تبرك اهلبيت به آثار همديگر
١٠٥ ص
(٣٧)
ج تبرك و طلب شفا از تربت امام حسين عليه السلام
١٠٧ ص
(٣٨)
11 - تبرك به پرده كعبه
١١٤ ص
(٣٩)
12 - تبرك به سؤر و آب وضوى مؤمن
١١٤ ص
(٤٠)
13 - تبرك به نوشيدن آب آسمان
١١٥ ص
(٤١)
14 - تبرك به آب فرات
١١٧ ص
(٤٢)
15 - تبرك به خاك
١١٨ ص
(٤٣)
16 - آراى بعضى از علما در خصوص تبرك
١٢١ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - ٢ - تبرك به موى رسول خدا(ص)

٢- تبرّك به موى رسول خدا (ص)

الف: از انس روايت شده است:

«ديدم كه دلّاك مشغول تراشيدن سر رسول خدا (ص) بود و اصحاب دور او حلقه زده بودند و هر كدام مى‌خواستند چند تار مو را به عنوان تبرّك بردارند».[١]

ب: از عبدالله بن زيد نقل شده است كه:

«او سر رسول خدا (ص) را در لباسش تراشيد و آن حضرت لباس را با موها به وى بخشيد. او مقدارى از موها را بين اصحاب تقسيم كرد و ناخنهاى آن حضرت را گرفت و آن را به همراهش بخشيد. او مى‌گفته است: مقدارى از موهاى آن حضرت هم‌اكنون پيش ماست كه با حنا و گل خطمى، رنگ شده است».[٢]

ج: پس از آن كه رسول خدا (ص) قربانى را در حجّ انجام داد، به دلّاك دستور داد كه حاضر شود. در اين هنگام مسلمانان دور آن حضرت را گرفتند تا مقدارى از مو را به عنوان تبرّك بردارند.


[١] - صحيح مسلم بشرح نووى: ١٥/ ٨٣؛ ارواء الغليل: ٤/ ٢٨٨؛ مسند احمد: ٣/ ٥٩١؛ مسندات ابن مالك: ح ١١٩٥٥؛ السنن الكبرى، بيهقى: ٧/ ٦٨؛ سيره حلبيّه: ٣/ ٣٠٣؛ البدايه و النهايه: ٥/ ١٨٩.

[٢] - السنن الكبرى، بيهقى: ١/ ٢٥، باب في سقر النبي؛ مسند احمد: ٤/ ٦٣٠، ح ١٦٠٣٩؛ مجمع الزوائد: ٤/ ١٩.