در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٩ - ١ - دشمنان خارجى
٢- در سالهاى ١٤٠٠- ١٢٥٠ م. كه جنگهاى صليبى آرام گرفت و اربابان كليسا همواره در پى آن بودند كه شعله جنگهاى صليبى را روشن نگاه دارند. كتابهايى را كه در آن دوره نگاشته اند شاهد بر اين معناست.
٣- در سالهاى ١٥٠٠- ١٤٠٠ م. تا اندازه اى فرياد هاى جنگ طلبى فروكش كرده بود كه با فتح قسطنطيه و سقوط امپراتورى روم شرقى توسّط مسلمانان، حقد و كينه ها دوباره شعله ور گرديد.
آنان در خلال ترجمههاى قرآن فهميده بودند كه مسلمانان به عيسى، موسى، مريم، ابراهيم، آدم و حوّا (عليهم السلام) ايمان دارند و شباهتهاى فراوانى بين اسلام و مسيحيّت وجود دارد، براى همين مدعى شدند كه اسلام، صورت تغيير يافتهاى از مسيحيّت است و دين جديدى نمىباشد. براى همين عدّهاى از آنان معتقد شدند كه با تغييراتى در اسلام و انحرافاتى كه از مسيحيّت دارد، ممكن است مسلمانان را مسيحى كرد!
اين افكار و انديشهها به صورت واضحى در كتابهاى علماى راهبان مسيحى وجود دارد و بر همين مبنا پاپ بيوس ثانى، در ضمن نامهاى به سلطان محمّد ثانى عثمانى، او را به مسيحيّت دعوت كرد و به او وعده داد كه خليفه بيزانس مىگردد، امّا سلطان محمّد، اين را قبول نكرد».[١]
[١] - القرآن الكريم و روايات المدرستين: سيّد مرتضى عسكرى: ٢/ ٧٠٥.