در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٨ - دسته دوم روايات دال بر خطا، لحن و تغيير

امّا قول خداى متعال: وَالصَّابِئونَ‌، مرفوع و عطف بر محلّ اسم‌ إنّ‌ مى‌باشد.

فرّا مى‌نويسد:

«اين در جايى جايز است كه اعراب اسم در آن مشخّص نمى شود، مانند اين كه اسم انّ، ضمير يا موصول باشد؛ چنان كه شاعر مى‌گويد:

در اين جا قيارٌ عطف بر محلّ ياى متكلم شده است».[١]

و كوفيان و بصريّين، رفع را در آيه جايز دانسته‌اند و به شواهدى از كلام عرب استدلال كرده‌اند.

صاحب المنار مى‌نويسد:

«بعضى از دشمنان اسلام به خود اين جرأت را مى‌دهند كه ادّعا كنند در قرآن غلطهاى نحوى وجود دارد و رفع صابئين را از جمله اين غلطها شمرده‌اند و اين، جمع بين جهل و سبك عقلى است.

اين ادّعاى غلط از ظاهر متبادر از قواعد نحوى استنباط شده است، با جهل يا تجاهل نسبت به اين كه نحو از لغت استنباط مى‌شود و لغت از نحو استنباط نمى‌شود».[٢]

[١] - معانى القرآن: ١/ ٣١٠؛ مجمع البيان: ٣/ ٣٤٦؛ صيانه القرآن من التحريف: ١٨٣.

[٢] - تفسيرالمنار: ٦/ ٤٧٨.