در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٥ - ٤ - آيه رجم
الشيخ و الشيخة اذا زنيا فارجموهما البتةَ، نكالًا من اللهِ، و اللهُ عزيزٌ حكيمٌ؛ ما اين آيه را قبلًا قرائت مىكرديم».[١]
ابن اشته در المصاحف از ليث بن سعد روايت كرده است:
«عمر، آيه رجم را پيش زيد بن ثابت آورد، امّا زيد آن را ننوشت؛ چون تنها عمر اين را نقل مىكرد».[٢]
ابن حزم آيه رجم را در المحلى اين گونه توجيه كرده است كه لفظش نسخ شده و حكمش باقى مانده است، اين توجيه باطلى است؛ زيرا اگر تلاوت آن منسوخ شده بود، عمر آن را نمىآورد تا زيد آن را بنويسد.
ابن ظفر در كتاب الينبوع اين مطلب را كه آيه رجم منسوخ التلاوه باشد، انكار كرده و گفته است:
«هيچ گاه خبر واحد، قرآن را اثبات نمىكند».[٣]
ابوجعفر نحاس اين را بر سنّت حمل كرده و نوشته است:
«اسناد حديث، صحيح است الّا اين كه حكم آن، همان حكمى نيست كه قرآن متواتر آن را بيان كرده است، امّا اين حكم در سنّت ثابت شده است. و شايد بتوان گفت: آن را اين گونه در غير قرآن خوانده بود و دليل بر اين مطلب آن كه عمر مىگويد: اگر از اين
[١] - المستدرك: ٤/ ٣٦٠- ٣٥٩؛ مسند احمد: ١/ ٥٠، ٤٠، ٣٦، ٢٩، ٢٣؛ طبقات ابن سعد: ٣/ ٣٣٤؛ سنن دارمى: ٢/ ١٧٩.
[٢] - الاتقان: ٣/ ٢٠٦.
[٣] - البرهان، زركشى: ٢/ ٤٣.