در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦١ - نكته دوم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
او آنچه را كه عامّه از عثمان و عايشه روايت كردهاند مبنى بر اين كه در قرآن لحن و خطا وجود دارد، انكار كرده و گفته است:
«آيا تعجّب نمىكنيد از قومى كه فردى مثل على ابن ابى طالب (ع)- كهفصيحترين عرب بعد از پيامبر اكرم (عليهما السلام) و عالمترين فرد نسبت به قرآن و سنّت است- را كنار مىگذارند و از عايشه سؤال مىكنند؟! آيا صاحب بصيرت نمىفهمند كه اين اقدام به خاطر حسد، يا به هدف دور شدن از موارد و مصادر درست صورت مىگيرد؟! اگر يهود و زنديقها به مسلمانى دست يابند كه معتقد به لحن و خطا در قرآن باشد، همين را حجّت و دليلى عليه او قرار مىدهند».[١]
٧- علّامة حلّى (متوفّاى ٧٢٦ قمرى) در جواب سؤالى كه پرسيده بود:
«آقاى ما درباره كتاب عزيز چه مىفرمايند؟ آيا در نظر اصحاب ما اين ادّعا درست است كه چيزى از آن كم، يا بدان اضافه شد يا ترتيب آيات وسور آن بهم ريخته است، يا خير؟»، نوشت:
«حقيقت اين است كه هيچ تبديل، تأخير و تقديمى در آن رخ نداده و هيچ چيزى به آن اضافه يا از آن كم نشده است و ما به خدا پناه مىبريم از كسانى كه چنين اعتقادى داشته باشند؛ ادّعايى كه باعث خدشهدار شدن معجزه جاويدان رسول خدا (عليهما السلام) باشد كه به تواتر نقل گرديده است».[٢]
[١] - سعدالسعود: ٢٦٧.
[٢] - اجوبة المسائل المهناويه: ١٢١.