در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - پنجم دقت و مواظبت مسلمانان در حفظ قرآن كريم

و شايد منظورش آن بود كه از منزلت انصار بكاهد و اين را در مدح مهاجرين بداند، زيد بن ثابت و به دنبال او ابى بن كعب به شدّت اعتراض كردند[١] و نگذاشتند كه چيزى از قرآن حذف شود.

همچنين عمر بن خطّاب جرأت نكرد كه آيه «رجم» را در قرآن جاى دهد، با وجودى كه وى به شدّت قايل بر اين بود كه آيه رجم از قرآن است. وى مى‌ترسيد متّهم به اين شود كه به كتاب خدا چيزى را افزوده‌است.

حال كه عمر بن خطّاب جرأت نمى‌كند حتّى يك حرف را از قرآن كم كند، چگونه ديگران مى‌توانند در قرآن دخل و تصرّف كنند و آيات، يا سوره‌هايى را حذف، يا تحريف نمايند؟!

اين از امورى است كه شايد بتوان گفت از محالات عرفى است! با اين حال چطور افرادى مى‌توانند به راحتى ادّعا كنند كه در قرآن، تغيير، تبديل و تحريف صورت گرفته است؟![٢]

[١] - الدرالمنثور: ٣/ ٢٦٩، از ابى عبيده در فضائل و سنيد، و ابن جرير، ابن منذر و ابن مردويه نقل شده است. و در كنز العمّال: ٢/ ٣٨٥- ٣٧٩ از بيشتر اين افراد و به علاوه از حاكم و ابى شيخ در تفسيرش نقل كرده است. و در تاريخ القرآن زنجانى: ٣٦؛ مقدّمه تفسير برهان: ٤٢؛ التمهيد فى علوم القرآن: ٢/ ٤٤، به نقل از تفسير طبرى: ١١/ ٧ آمده است.

[٢] - حقائق هامّة حول القرآن الكريم، جعفر مرتضى عاملى: ٤٤.