در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٥ - رواياتى چند پيرامون جمع شدن قرآن در عصر پيامبر(عليهما السلام)

برخلاف تصريح بعضى از روايات، يك مصحف در خانه آن حضرت و در كنار بسترش قرار داشت كه بر پارچه و استخوانهاى كتف شتر نوشته شده بود و آن حضرت به على (ع) دستور داد كه آن را بردارد و مرتّب كند. على (ع) فرموده است:

«آليتُ بيمين أنْ لا أرتدي برداء إلّا الى الصلاة حتى أجمعُهُ». ([١])

«قسم خوردم كه ردايم را نپوشم، مگر براى نماز تا اين كه قرآن را جمع‌آورى و تدوين كنم. اين قرآن مشتمل بر تنزيل و تأويل بود و بر طبق نزول مرتّب شده بود».

با توجّه به آنچه نقل كرديم، مى‌توان به قطع و يقين گفت كه تمام قرآن در زمان رسول خدا (عليهما السلام) در كتابى تدوين شد و داراى اوّل و آخر مشخّصى بود و رسول خدا (عليهما السلام) بر جمع‌آورى قرآن نظارت و اشراف داشت و دستور مى‌داد تا هر آيه و سوره را در جاى مخصوص به خود گذاشته شود.

در اين صورت، چگونه ممكن است كه گفته شود: قرآن در زمان خلافت ابوبكر جمع‌آورى شده است و او مقرّر كرده بود كه دو شاهد بايد شهادت بدهند كه اين آيات را از رسول خدا (عليهما السلام) شنيده‌اند؟![٢]

[١] - كنز العمّال: ٢/ ح ٤٧٩٢.

[٢] - سلامه القرآن من التحريف، مركز الرساله، ٩٥- ٨٧.