در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - رواياتى چند پيرامون جمع شدن قرآن در عصر پيامبر(عليهما السلام)
«آن حضرت به سعد بن منذر دستور دادند كه قرآن را در هر سه روز ختم كند و او اين كار را انجام مىداد تا از دنيا رفت».[١]
صحابه تنها به حفظ و تلاوت قرآن اكتفا نمىكردند بلكه قرآن را در مصاحف و كاغذها مىنوشتند.
در مورد چگونگى اسلام آوردن عمر بن خطّاب در تاريخ آمده است:
«يكى از قريشىها به عمر گفت: خواهرت از دين تو خارج شده است. عمر به سوى خواهرش رفت و داد و قال به راه انداخت. پس از آن كه مقدارى آرام شد، نگاهش به صحيفهاى افتاد كه در گوشهاى از منزل بود. در آن صحيفه نوشته شده بود:
بسم الله الرّحمن الرّحيم، سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ...[٢] سپس صحيفه ديگرى را ديد كه در آن نوشته شده بود: بسم اللّه الرّحمن الرّحيم طه* مَا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَى ...[٣] او پس از آن كه خودش را در مقابل كلام معجزه آسايى ديد كه نمىتواند از طرف يك بشر باشد، اسلام آورد».[٤]
[١] - مجمع الزوائد: ٧/ ١٧١.
[٢] - حديد( ٥٧): ١.
[٣] - طه( ٢٠): ٢ و ١.
[٤] - الموسوعه القرآنيّه: ١/ ٣٥٢، به نقل از سيرةنبويّه، ابن هشام: ١/ ٣٧٠- ٣٦٧، اين تنها متنى است كه به كتابت قرآن در مكّه دلالت مى كند.