در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - اشكال دوم
در اصول اعتقادى و قصص انبيا و امّتهاى گذشته و احوال مبدأ و معاد، بسيار مطلوبتر و مورد نظرتر است. در چنين صورتى، انگيزه اصلى اين است كه هدايت را به ضلالت تبديل كرده و قرآن را از هدف اصلى خويش باز دارد.
اشكال دوّم
همچنين در استدلال به آيه مذكور، ممكن است اشكال شود: هيچ شكّى در اين نيست كه تحريف در قرآن واقع شده است؛ چون نسخه برداران به هنگام نوشتن، حتماً اشتباه كردهاند و اين به آن معناست كه آيه در صدد بيان اين مطلب نيست كه بگويد: قرآن از تحريف، نزد مردم حفظ مىشود.
جواب اين است كه: اين نوع از تحريف، ضرر و خدشهاى به قرآن نمىزند و باعث نمىشود تا ظاهر آيه تغيير كند و معناى ديگر را برساند. اشتباه نسخهبرداران باعث تحريف قرآن نمىشود؛ زيرا نسخههاى اصلى بر حال خود باقى هستند و مردم و علما آنها را مىشناسند و به سرعت، اشتباهات را كشف و اصلاح مىكنند و چه بسيارند كسانى كه حافظ و حامل قرآن هستند و به امور قرآنى، اهتمام مىورزند.[١]
[١] - حقائقٌ هامّه حول القرآن الكريم، سيّد جعفر مرتضى العاملى: ٤٠.