در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٥٤
باطل معرّفى مىكرده، دليل بر اين است كه آن را به دور از هر گونه تحريفى مىدانسته است.
سنّت شريف نبوى به علماى اسلام دستور داده است كه روايات مشكوك از جهت سند، يا متن را بر قرآن كريم عرضه كنند و قرآن را ملاك صحت و سقم روايات قرار دهند، به اين ترتيب، جايى براى حديث تحريف كه عدّهاى بدان قايل شدهاند، يا احتمالش را دادهاند، باقى نمىماند. علماى مكتب اهلبيت (عليهم السلام) و مكتب اهلسنّت اين روايات را از افسانههايى دانستهاند كه قابل بحث و بررسى نمىباشد. آنان هر فرد، يا گروهى را كه قايل به تحريف قرآن مىشد، به شدّت مورد حمله و انتقاد قرار مىدادند.
كسى كه به بررسى مواضع علماى اسلام در قبال روايات تحريف كه در صحاح و مسانيد ذكر شدهاست، بپردازد، در مىيابد كه موضعگيرى آنان درباره اين روايات، واضح و روشن است. تنها عدّه قليلى كه تمام آنچه در صحاح و مسانيد آمده را صحيح مىپندارند، به روايات تحريف، توجّه مىكنند، امّا اين موضعگيرى با مواضع علماى مدرسه اهلبيت و اهلسنّت، همخوانى ندارد و بدان اعتنا نمىشود.
بنابراين، تلاشهاى عدّهاى كه در صدد بودهاند تا مسأله تحريف را تحت شعار حفظ اسلام، يا تحقيق در تاريخ اسلام به تمام مسلمين