در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٤٤ - پنجم تفسير به رأى قرآن

اگر تفسير بر يكى از اين اصول تكيه نداشته باشد، تفسير به رأى است كه از آن نهى شده است. در حديثى از رسول اكرم (عليهما السلام) روايت شده است:

«مَنْ فسَّر القرآن برأيه فليتبوأ مقعده من النار». ([١])

«هر كس قرآن را با رأى خود تفسير كند، جايگاهش پر از آتش خواهد شد».

و در حديث ديگرى فرموده است:

«فأمّا من قال القرآن برأيه، فإن اتّفق له مصادفة صواب، فقد جهل في أخذه عَنْ غير أهله و إنْ أخطأ القائل في القرآن برأيه فقد يَتَبوَّ مقعده من النَّار». ([٢])

«هر كسى با رأى خود درباره قرآن چيزى بگويد، اگر تصادفاً درست گفته باشد، هر آينه به خاطر آن كه آن را از غير اهلش دريافت كرده، مرتكب نادانى و جهالت شده است و اگر اشتباه كند، جايگاهش پر از آتش خواهد شد».

آنچه قبلًا به نمونه‌هايى از آن اشاره شد، مصداق «تفسير به رأى» است كه از آن نهى شده است؛ زيرا بر ابزارهاى صحيحى كه صلاحيّت براى فهم قرآن داشته باشند، تكيه نكرده است.

[١] - بحارالانوار: ٣/ ٢٢٣، باب ٦، ح ١٤، چاپ تهران.

[٢] - وسائل الشيعه: ١٨/ ١٩، چاپ تهران.