خدايا! دعايم را مستجاب و ستايشم را بپذير و ميان من و دوستانت جمع كن. به حقّ محمّد، على، فاطمه، حسن و حسين (عليهم السلام)؛ زيرا تويى ولى نعمتها و نهايت آروزها و منتهاى اميد من هنگام مردن و جايگاهم».

در كتاب «كامل الزيارات» اين فقرات نيز مسطور است:

«تو خدا و آقا و مولاى منى. بيامرز دوستان مارا و دشمنان را از ما دفع كن و آنان را از ما باز دار و سخن حقّ را آشكار نما و آن را برترو والا قرار ده و سخن باطل را از ميان ببر و آن را پست و خوار بگردان، زيرا تو بر هر چيز توانايى».

همچنان كه مشاهده مى‌شود، از سر تا سر اين زيارت، توحيد و ربوبيت پروردگار متعال و دعا و تضرّع و ابتهال إلى الله و استغفار از گناه به درگاه خداوند وحاجات خواستن از ربّ متعال و رحمت گسترده و عامّ الهى و استجابت دعا خواستن به حقّ پنج نور پاك و دعا براى تحقّق كلمه حقّ ونابودى باطل و ... استفاده مى‌شود كه كاملًا روح شرك و امور ناروا را سركوب ميكند و روح ايمان، خدا پرستى، تقوا و تضرّع إلى الله را مى‌پروراند.