است، عبارت است از: تقويت روح خدا پرستى، ايمان، فدا كارى، جهاد فى سبيل الله، ظلم ستيزى، يار مظلوم بودن و نيز ياد مرگ و آخرت و عبرت گرفتن. در اين جا يك نمونه از زيارتى كه شيعيان كنار اين قبور مطهرّه مى‌خوانند، ذكر مى‌شود. زيارتى كه علّامه مجلسى، سند و متن آن را از همه بهتر معرّفى كرده و محدّث قمّى (صاحب مفاتيح الجنان)، اعتبار آن را عالى دانسته است. اينزيارترا، جابر از حضرت امام محمّد باقر (ع) روايت كرده كه حضرت على بن حسين؛ امام سجّاد (ع) آن را در كنار قبر جدّش امير المؤمنين على ابن ابيطالب (ع) مى‌خوانده است. ترجمه متن زيارت چنين است:

«درود بر تو اى امين خدا در زمين! و حجّت او بر بندگانش. درود بر تو اى امير مؤمنان! گواهى مى‌دهم به اين كه تو در راه خدا آنگونه كه مى‌بايست، جهاد كردى و به كتابش عمل نمودى و از سنّتهاى پيامبرش كه درود و رحمت خداوند بر او و آل او باد، پيروى كردى تا اين كه خداوند تو را به نزد خودش دعوت كرد و جانت را به اختيار خودش قبض نمود و دشمنانت را به حجّت و دليل، با حجّتهاى رساى ديگرى كه با تو بود، بر تمامى خلق خداوند ملزم كرد.

خدايا! خاطر و نفس مرا به تقديرت، مطمئن و آرام قرار ده و خشنود به قضايت، آرزومند به ذكر و دعايت، دوستدار برگزيدگان‌