٣- فقط قبر رسول خدا (ص) را قصد مى‌كند كه در اين مورد اختلاف است. مالك و بيشتر فقها اين سفر را حرام مى‌دانند و بسيارى از آنان قصر نماز را در اين سفر جايز نمى‌دانند، ولى ديگران آن را سفر جايز مى‌دانند؛ اگر چه مستحب نيست و سفر به آن، به خاطر نذر، واجب نمى‌باشد.[١]

حافظ ذهبى، جواب ابن تيميه را داده و گفتار او را رد كرده است. وى مى‌گويد:

«كسى كه كنار حجره مقدّس نبوى با حالت سرافكنده و خشوع بايستد و بر پيغمبرش درود بفرستد، پس خوشا به حال او كه بهترين زيارت را انجام داده و محبّت و تواضعش را به حدّ كمال رسانده است و درحقيقت عبادتى بيش از عبادت كسى كه در شهر خود يا در نمازش، به پيامبر درود مى فرستد، انجام داده است؛ زيرا زاير هم اجر زيارت دارد و هم اجر صلوات بر پيغمبر (ص) و كسى كه در ساير شهرها بر پيغمبر (ص) سلام مى‌دهد، فقط اجر صلوات و سلام را دارد.

[١] - ابن تيميه در رد بر اخنايى: ١٦.