در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٧ - اول دليل قرآنى بر مشروعيت زيارت قبور

[آراى مذاهب مختلف اسلامى پيرامون زيارت اهل قبور]

معناى لغوى زيارت‌

«زيارت» در لغت، به معناى «قصد و ملاقات» است. «زَارَهُ، زيارةً وزوراً»، قَصد زيارت او را كرد؛ بدين جهت، شخص ملاقات كننده را «زاير» مى‌گويند.[١]

از نظر تفاهم عرفى، يك نوع احترام و تجليل از طرف زاير نسبت به طرف زيارت شونده استفاده مى‌شود؛ مثلًا كسى كه به زيارت زيارتگاهى مى‌رود، آن را تجليل و تكريم كرده و با آن اظهار انس مى‌نمايد.[٢]

اوّل: دليل قرآنى بر مشروعيت زيارت قبور

خداوند متعال به پيغمبر اسلام (ص) دستور داده كه بر جنازه منافق نماز نخواند و بر سر قبر او نايستد:

«بر هيچ يك از آنان كه مردهاند، ابداً نماز نخوان و بر قبر آنان نايست، آنان به خدا و رسول او كفر ورزيدند و در حالى كه فاسق بودند، مردند».[٣]

[١] - المصباح المنير: ٢٦٠، مادّه زور.

[٢] - همان.

[٣] - توبه( ٩): ٨٤.