گفت: «از سرقبر برادرم عبد الرحمان مى‌آييم». گفتم: «مگر پيغمبر خدا (ص) زيارت قبور را نهى نكرده بود؟». گفت: «چرا، قبلًا از زيارت قبور منع كرده بود، ولى بعداً به آن امر نمود».[١]

٦- ابن تيميه براى مشروعيت زيارت قبر ابو بكر و عمر، به زيارت عبد الله بن عمر از قبر آن دو استدلال مى‌كند. ابن عمر سر قبر آنان مى‌گفته است:

«سلام بر ابى بكر صدّيق و عمر بن خطّاب؛ سلامى همانند سلام بر ساير قبور».

ابن عمر وقتى كه از سفر برمى‌گشت، به رسول خدا (ص)، ابو بكر و عمر سلام مى‌داد و مى‌گفت:

«درود و سلام بر رسول خدا (ص)، درود و سلام بر تو اى ابو بكر! درود و سلام بر تو اى پدر!». سپس روانه منزل مى‌گشت. بدين جهت علمايى كه زيارت قبور را جايز دانسته‌اند، به خاطر اقتدا به اصحاب رسول خدا (ص) بوده است.[٢]

[١] - سنن كبرى، بيهقى: ٤/ ١٣١، باب ١٧٠، ح ٧٢٠٧.

[٢] - تنبيه زائر المدينة: ٢٧، به نقل از الجواب الباهر فى زيارة المقابر، ابن تيميه: ٦٠٦.