مسأله «زيارت اهل قبور و احترام به اموات»، همواره در اجتماعات بشرى، رواج داشته و از اختصاصات جامعه دينى و اسلامى نمى‌باشد بلكه تمام جوامع بشرى با هر دين و آيين، به آن احترام مى‌گذارند.

اين احترام به مردگان و اهتمام به زيارت اهل قبور، از باطن و سرشت انسان سرچشمه گرفته و او را به آن وادار مى‌كند و داراى منافع انسانى و اجتماعى است. از اين جهت همواره مورد توجّه و عنايت ملّتها و مردم بوده است.

شارع مقدّس، به منظور اهداف تربيتى انسانى‌كه از زيارت قبور به فرد و اجتماع بر ميگردد، مسلمين را به اهتمام درباره زيارت اهل قبور فرا خوانده است. در اين جا به برخى از فوايد آن اشاره مى‌شود.

الف: عبرت و پند گرفتن‌

«زيارت اهل قبور»، از امور موعظه بخش و عبرت دهنده است. كسى كه سرى به قبرستان مى‌زند و كوچك و بزرگ و فقير و غنى را در آن جا آرميده مى‌بيند، بى‌اختيار توجّه مى‌كند كه او نيز در هر شرايطى كه به سر مى‌برد، روزى بايد در چنين قبرستانى قرار بگيرد. چنين احساسى، به طور طبيعى او را از ادامه كارهاى زشت، منع‌