در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - دسته اول

نيز از هر گونه ايستادن كنار قبر منافق، چه در وقت دفن و يا در غير زمان دفن، ممنوع شده است.

در ضمن از آيه شريفه استفاده مى‌شود كه نماز و ايستادن بر قبر مؤمن، جايز و مشروع است؛ بنابر اين، قبور مؤمنان و دعا و قرائت قرآن بر ارواح آنان گر چه صدها سال از فوت آنان گذشته باشد، جايز است.[١]

دوّم: دليل روايى برمشروعيت زيارت اهل قبور

رواياتى كه ترغيب و تشويق بر زيارت قبرها و دعا براى اهل قبور و تقرّب به خدا جستن از راه زيارت آنان مى‌كند، دو دسته است.

دسته اول‌

١- ابو هريره از پيغمبر اسلام (ص) روايت مى‌كند:

«هر شخصى كه بر سر قبر يكى از دوستان و نزديكان خود برود و بر او سلام كند و كنار قبر او بنشيند، سلام او را جواب مى‌دهد و با او انس مى‌گيرد، تا وقتى كه از نزد او برود».[٢]

٢- ابو هريره از رسول خدا (ص) روايت مى‌كند:


[١] - ر ك: زيارت قبور در كتاب وسنّت آية الله سبحانى: ١٢٧.

[٢] - بيان: ٢٥٠( شيخ ديلمى آن را روايت كرده است)؛ كنزالعمّال: ١٣/ ٦٥٦، ح ٤٢٦٠١.