ممكن است سؤال شود كه معناى اين قسمت از آيه شريفه‌كه مى فرمايد: وَلَا تَقُمْ عَلَىَ قَبْرِهِ‌ چيست؟ آيا مراد، ايستادن بر سر قبر، فقط در موقع دفن است؟ يا منظور ايستادن، در موقع دفن و غير دفن است؟

بايد گفت: اين آيه از دو جمله تشكيل شده است: جمله اوّل: وَلَا تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا.

جمله دوّم: وَلَا تَقُمْ عَلَىَ قَبْرِهِ‌، جمله دوّم بر جمله اوّل عطف شده است؛ بنابر اين، احكام جمله اوّل بر جمله دوّم هم جارى است. و از آن جايى كه جمله اوّل، داراى قيد ابداً است، لازمه‌اش اين است كه جمله‌اى كه به آن عطف مى شود نيز قيد «ابديت» بر آن ثابت باشد، در نتيجه معناى آن چنين مى‌شود:

«بر مرده‌هاى منافقان، ابداً نماز نخوان و ابداً بر سر قبرهاى آنان نرو و نايست».

بنابر اين، به حكم عطف و معطوف، ( (ابديت)) در جمله دوّم هم مقدّر است؛ از اين رو، قيام و ايستادن بر قبر منافقان، اختصاص به وقت دفن ندارد بلكه يك حكم ابدى و هميشگى است، پس بر اساس اين آيه شريفه پيغمبر اسلام (ص) از طرف خداوند متعال از هرگونه استغفار، دعا، ترحّم و نماز بر منافق و