الف- شافعى در ام وحاكم در مستدرك با دو سند وبيهقى در سنن خود با سه سند و رازى وسيوطى در تفسيرشان از انس بن مالك روايت كرده اند (لفظ روايت از حاكم است) كه انس بن مالك مى گويد:

«معاويه در مدينه قرائت نماز را بلند خواند. در امّ القرآن (سوره حمد) بسم الله الرحمن الرحيم‌ را خواند ولى‌ بسم الله الرحمن الرحيم‌ را براى سوره بعد از فاتحه نخواند، وقتى كه سلام نماز را تمام كرد، افرادى از مهاجرين و انصار كه اين را شنيده بودند، از همه طرف صدا زدند: اى معاويه! آيا نماز را دزديدى يا فراموش كردى؟ معاويه بعد از اين وقتى كه نماز مى خواند بسم الله الرحمن الرحيم‌ را در سوره بعد از حمد، قرائت نمود و بعد از آن هنگامى كه مى خواست به سجده رود، الله اكبر مى گفت. حاكم مى گويد اين حديث بر اساس معيارهاى مسلم صحيح است.

ونيز حاكم مى گويد:

قتاده تدليس مى كند واز هر كس نقل مى نمايد واگر چه حديث قتاده در صحيح وارد شده است، امّا بر ضد وخلاف آن، شواهد زيادى است كه يكى از آنها همان رواياتى است كه ما در قرائت‌ بسم الله الرحمن الرحيم‌ ذكر كرديم.

ذهبى هم قول حاكم را در باره قتاده تأييد كرده و گفته است كه: «قتاده تدليس مى كند».