علاوه بر آن، بيهقى هم از ابن عبّاس روايت كرده كه رسول خدا (ص) قرائت (حمد) را با بسم الله الرحمن الرحيم‌ آغاز و افتتاح مى كرد و آن را بلند مى خواند و اين مطلب داراى شواهدى از ابن عبّاس است كه آنها را در كتاب خلافيّات ذكر كرده ايم».[١]

بيهقى و ذهبى از ابن شهاب روايتى را نقل مى كنند كه روايت فوق را تأييد مى نمايد. ابن شهاب مى گويد:

«سنّت نماز اين است كه‌ بسم الله الرحمن الرحيم خوانده شود، سپس فاتحه الكتاب، سپس‌ بسم الله الرحمن الرحيم و سوره اى‌ از قرآن و ابن شهاب گاهى اوقات سوره اى را با حمد مى خواند و هر كدام را با بسم الله الرحمن الرحيم‌ آغاز مى نمود و مى افزود: اوّلين كسى كه در مدينه‌ بسم الله الرحمن الرحيم‌ را آهسته خواند، عمرو بن سعيد بن عاص بوده؛ زيرا او مرد خجولى بوده است».[٢]

بكر بن عبد الله از ابن زبير نقل مى كند كه:

«نمازش را با بسم الله الرحمن الرحيم‌ شروع مى كرده و مى گفته: اين تكبّر است كه نمى گذارد بسم الله الرحمن الرحيم‌ گفته شود».[٣]

[١] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٧.

[٢] - سنن بيهقى: ٢/ ٥٠؛ تذكره الحفاظ: ١/ ١١٠؛ الدرّ المنثور: ١/ ٨.

[٣] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٩.