«پيغمبر خدا (ص) فرمود: وقتى كه حمد را قرائت مى كنيد بسم الله‌ را قرائت نماييد؛ زيرا حمد، امّ القرآن و امّ الكتاب و سبع مثانى است و بسم الله يكى‌ از آيات آن مى باشد».[١]

در روايتى آمده كه رسول خدا (ص) فرمود:

«الحمد لله ربّ العالمين‌ هفت آيه است، يكى از آنها بسم الله‌ است و بقيّه آن را مانند حديث قبل به شمار آورده است».[٢]

ح- ابو هريره مى گويد:

«با پيغمبر در مسجد بودم كه ديدم مردى وارد مسجد شد و نمازش را با استعاذه شروع كرد و بدون خواندن بسم الله، با الحمد لله‌ ادامه داد. پيغمبر خدا كه اين را شنيد، به آن مرد فرمود: خودت نمازت را باطل كردى، آيا نمى دانى كه‌ بسم الله‌ جزء حمد است؟ هر كس آن را ترك كند، آيه اى را ترك نموده است و هر كس آيه اى را ترك كند نمازش را تباه ساخته است».[٣]

اصحاب، تابعين وفقها هم‌ بسم الله را جزء حمد مى‌ دانستند:

[١] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٥؛ الدرّ المنثور: ١/ ٣.

[٢] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٥؛ الدرّ المنثور: ١/ ٣.

[٣] - الدرّ المنثور: ١/ ٧.