در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٦ - ١ - معناى لغوى و اصطلاحى توسل
أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ.[١]
«كسانى را كه آنان مىخوانند، خودشان وسيلهاى (براى تقرّب به پروردگارشان مىجويند».[٢]
فرهنگهاى ديگر نيز، «وسيله» را شبيه آن چه گفته شد، معنا كردهاند؛ زيرا معناى آن، جزء مفاهيم روشن است. حقيقت آن برگزيدن چيزى براى رسيدن به امر ديگر است كه در واقع مقصود و مطلوب ما مى باشد و «وسايل» نيز به اعتبار اهدافى كه مىخواهيم به آنها دست يابيم، گوناگون است.
كسى كه رضايت خداوند سبحان را مىطلبد، با اعمال نيك- كه رضايت او را فراهم مىآورد- توسّل پيدا مىكند. وشخصى كه زيارت خانه خدا را مىخواهد، به چيزى متوسّل مىشود كه او را به آن برساند.[٣]
ابن كثير درباره معناى توسّل مىگويد:
«انسان بين خود و خدا، واسطهاى قرار دهد، تا خداوند نياز و حاجتش را به خاطر آن واسطه برآورده سازد».[٤]
[١] - الإِسراء ٥٧: ١٧.
[٢] - لسان العرب ابن منظور: جزء ١١، مادّه« وسل».
[٣] - التوسّل فى الشريعة الإسلامية، جعفر سبحانى: ١٧.
[٤] - تفسير ابن كثير: ١/ ٥٣٢.