وحدت، برابري و همياري، ايثار و رسيدگي به فقراء و نيازمندان جامعه مي‌شود؛ زيرا مجموعۀ اعضاي يک خانواده، تشکيل دهنده اجتماع بشري است و در نتيجه روح ايثار و همدردي و همنوازي در بين اعضاي يک خانواده، و در مجموع کل خانواده‌ها، باعث زدودن فقر و فلاکت و رفع شکاف طبقاتي مي‌باشد و اين خودش، يکي از آثار روزه است.

٣- آثار اجتماعي

روزه، موجب تهذيب جامعه، و توام با روح تعادل و همبستگي و برادري بين مسلمين و همدردي و همنوازي، و استحکام پايه‌هاي فضايل اخلاقي و منهدم ساختن رذايل اخلاقي از قبيل فسق و فجور، فحشاء و جنايت مي‌باشد. پيشوايان گرامي دين، در روايات و ادعيۀ اسلامي، ماه رمضان را ماه مواسات ناميده‌اند.[١]

از نتايج بارز روزه،برانگيختن‌حسّ همدردي نسبت به مستمندان و همنوعان تنگدست است. آنانکه زندگي آسوده‌يي دارند و رنج فقر و طعم گرسنگي و تشنگي را نچشيده‌اند. ممکن است از حال مستمندان غافل بمانند و روزه وسيله‌اي است که آنان را از غفلت مي‌رهاند و رنج مستمندان را به ياد آنان مي‌آورد تا به دستگيري فقيران همت گمارند و به درد دل آنان برسند.

از سويي به احسان و اطعام و انفاق به مستمندان در ماه مبارک رمضان بسيار سفارش شده‌است و از سوي ديگر گرسنگي و تشنگي روزه

[١] . وسايل الشيعه ،ج ٧ ، ص ٣ ؛ کافي ، ج ٤ ، ص ٦٦ .