آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٥٤

موجب درک رنج مستمند مي‌گردد، و بدين ترتيب ثروتمند به فقيرنزديک مي‌شود،و احساس‌ها رقّت مي‌يابد و احسان و انفاق فزوني مي‌گيرد و جامعه کمک به همنوع را مي‌آموزد.

«مواسات» يعني سهيم ساختن برادران در رزق و روزي، و رمضان را بهمين جهت ماه مواسات ناميده‌اند.

تا مسلمانان به احسان نسبت به هم بپردازند و با تمرين بر اين صفت ارزندۀ انساني، جامعه را از حقد و کينه برهانند، و برادر وار، در کنار هم از نعمت هاي الهي بهره بگيرند؛ و شايسته است که روزه‌داران به همۀ اين نکات انساني روزه توجه کنند، بکوشند واقعاً فريضه روزه را آنچنان که بايد بجا آورند و ماه مبارک رمضان را آنچنان که سزاوار اين ماه است بسر آورند تا همگان از برنامه‌هاي سازندۀ اسلامي‌بهره‌مندشوند.

ازحضرت امام حسن‌عسگري عليه‌السلام پرسيدند: چرا روزه واجب شده است؟

فرمودند: تا ثروتمند درد گرسنگي را دريابد و به فقير توجه کند.[١]

و هشام از امام صادق A علت روزه را پرسيد، فرمود: «خداوند روزه را واجب کرد تا غني و فقير با هم مساوي باشند. و بدان جهت که غني رنج گرسنگي را لمس نکرده تا به فقير رحم کند؛ و هر وقت چيزي خواسته، قدرت بدست آوردن آن را داشته است،خدا خواسته است که ميان بندگانش يکنواختي بوجود آورد و خواسته است ثروتمند،طعم گرسنگي را بچشد،و اگر جز اين بود، ثروتمند بر مستمند و گرسنه ترحم


[١] . کافي ، ج ٤ ، ص ١٨١؛ وافي ، ج ٢ ، کتاب الصيام ، ص ٦ .