آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٧٦

نشاط انگيز مي‌شود.

بهترين ايّام براي درک قرآن: ماه خدا «رمضان» است و بهترين افراد براي فهم قرآن، روزه‌داران پاک دل هستند. ماه رمضان، ماه نزول قرآن است و قلب مؤمن روزه‌دار، جايگاه قرآن است.

اين که خداوند قرآن را در ماه رمضان بر پيامبرش فرو فرستاده، از طرفي عظمت ايّام اين ماه را بيان مي‌دارد و از طرف ديگر، اين حقيقت را مي‌گويد که قرآن کتاب هدايت است، اما تنها براي آنها که از وابستگي‌هاي غير خدايي بريده باشند و يکي از راه هاي مهم بريدن از وابستگي‌ها، روزه گرفتن است.

نجات از مفاسد و پليدي ها در رمضان نهفته است، بنگريم که خداوند چگونه در يک آيه قرآن، هم عظمت ماه رمضان را بيان مي‌دارد و هم نزول آن را و هم رسالت قرآن و هم جايگاه هدايت آن را :

«شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيَ أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ»؛[١] ماه رمضان آنچنان ماه با عظمتي است که خداوند قرآن را در آن نازل کرده تا مردم را هدايت کند، و جايگاه اين هدايت، چنانکه قرآن مي‌فرمايد: «هُديً لِلْمُتَّقين»[٢] تنها متقيان هستند که اين هدايت را مي‌پذيرند و باز چنانکه از قرآن مي‌آموزيم راه رسيدن به تقوي، عبادت و روزه است.

اينک به پاره‌اي از کلام معصومين علیهم‌السلام راجع به تلاوت قرآن


[١] . سوره بقره/ ١٨٥.

[٢] . سوره بقره/٢.