آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٥١

آثار و فوايد روزه‌داري

بايد توجه داشت که فلسفه عالي و فائده مهم روزه گرفتن، همان است که قرآن در آيه ١٨٣ فرمودند:

«روزه باعث ايجاد تقوا در انسان مي‌شود»، ولي در کنار آن فوائد ديگري نيز براي روزه‌داري وجود دارد، که آنها هم به نوبۀ خود اهميت دارند؛ بعضي از آنها عبارتند از:

١- آثار معنوي و تربيتي

روزه، با کيفيتي که دارد، در حقيقت روح معنوي و ايماني انسان را تقويت و ارادۀ او را در اجتناب از معاصي و گناه قوي و نيرومند مي‌گرداند، و رمضان ماه خودسازي و تزکيه است.

در اين باره امام علي عليه‌السلام چنين توصيه مي‌فرمايد: «عَلَيْکُمْ بِصيامِ شَهْرِ رَمَضانَ فِانَّ صِيامَهُ جُنَّةٌ حَصينَةُ »؛[١]

بر شما باد به روزه ماه رمضان، زيرا روزۀ اين ماه سپري است و نگهدارنده از آتش جهنم (و يا قلعه‌ايست محکم که انسان را از تمامي خطرات حفاظت مي‌نمايد).

پيامبر بزرگ اسلام n ارزش معنوي عبادات و فرائض را مشخص فرمود و از نظر مراتب و درجات براي هر يک از آنها ارزشهاي به خصوصي ذکر کرده و از باب آنکه اهميت روزه و خودسازي بوسيله آن از يک امتياز خاصّي برخوردار است، او را باب و دروازۀ عبادات


[١] . امالي طوسي ، ح٢ ، ص ١٣٦.