پشيماني که در اين ماه مبارک براي خدا روزه بدارد و از گذشته خويش شرمسار باشد و از خدا آمرزش بخواهد، مورد مهر و عفو خداوند قرار خواهد گرفت و سعادتش تأمين مي‌شود.

از برکت هاي اين ماه، همين انقلاب روحي و تحول دروني روزه‌داران و همين توفيقات عملي است که انسان آلوده را پاک مي‌سازد و از عذاب الهي که محصول گناهان است نجات مي‌بخشد و روزه‌دار را از ظلمت ها به نور مي‌کشاند، به نور تقوي، به نور فضيلت هاي اخلاقي، به نور توبه و بازگشت به سوي خدا، به نور مهر و رحمت خداي متعال ...

آري استغفار، با معني و رمزدار است که مي‌تواند نفس بلا کشيدۀ آدمي را از بند برهاند و مولّد هر گونه خير و سعادتي براي او باشد و موجب قرب انسان به خداي تعالي گردد و او را معطّر و خوشبو وارد در محفل اولياءالله بنمايد.

پيامبر اکرم n مي‌فرمايد: «خود را با استغفار معطّر سازيد تا بوي تعفّن گناهان، شما را رسوا نسازد».

بله گناهان اشخاص، براي آنانکه اهل خرد و فهم و عرفانند مشخص مي‌شود. بوي زشت معاصي، عارفان را به زودي متوجه مي‌سازد و راه خلاصي از اين رسوائي، عبارت از استغفار و روي به خداي آوردن است.

که پيامبر صلي‌الله‌علیه‌و‌آله در اين زمينه مي‌فرمايد: «اَيُّها النّاس اِنَّ اَنْفُسَکُمْ مَرهُونَةٌ بِاَعْمالِکُمْ فَفُکُّوها بِاِستِغفارِکُم»؛[١]اي مردم، راستي که جان هاي شما در گرو عمل هاي

[١] . خطبه شعبانيه .