دربعضي از روايات،ماه رمضان ربيع الفقراء يعني بهار مستمندان ناميده‌اند، چنانکه از رسول خدا صلي‌الله‌علیه‌و‌آله روايت شده: «ماه شعبان، ماه من و ماه رمضان،ماه خداي تعالي است و آن،بهار فقراء و تهيدستان است».[٢] آري پيامبر ماه رمضان را ، بهار نيازمندان يعني فصل نشاط مندي و طراوت و خرّمي فقراء دانسته و ربيع الفقراءش لقب داده؛ اکنون بايد پيروان راستين محمدn و امت رمضان و دلدادگان امام صادق عليه‌السلام بکوشند که از ماه رمضان، بهاري براي مستمندان بسازند و به وجود بياورند، به زندگي بي سر و سامان محرومان و مستمندان رونق و طراوتي بدهند و خرّمي و صفائي بخشند. شبستان تنگ و تاريک زندگي مستمندان را نوري داده و روشن سازند. نان و نوائي به آنان داده، مسکن و مرکبي برايشان فراهم آورند و خلاصه غبار غم و اندوه را از چهرۀ حسرت زده و زجر کشيدۀ آنان بزدايند و به وضع دردآورشان پايان داده، به محروميت و تنگدستي آنان رضا ندهند.

و) صله رحم

موضوع صلۀ رحم از اهميت فراواني در اسلام برخوردار مي‌باشد و آيات کريمۀ قرآني، مدح و ستايش احسان‌کنندگان به ارحام (در سطح

[١] . بحارالانوار، ج٩٣ ، ص ٣١٨ .

[٢] . سروش رحمت ، ص٦٨ ؛ نوادر راوندي ، ص ١٩.