آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٩٥

شب هائي است که هرکس در اين شب ها ، به در خانۀ خدا برود با دست خالي بر نمي‌گردد و به سعادت حضور معنوي و لذت تقرّب نايل مي‌شود.

قرآن شب قدر را، (ليلة مبارکة)[١] خوانده و در شأن آن يک سوره نازل شده و شرافتش از هزار ماه بيشتر است.

شب قدر، شب نزول فرشتگان بر زمين و شب نور و سعادت و قرب به خدا و سلام و رحمت است.[٢]

لذا برخي از مفسرين مي‌گويند: شب قدر، به اين جهت قدر ناميده شده که جميع مقدرات بندگان در تمام سال، در آن شب تعيين مي‌شود؛ بلي در آن شب، مقدرات يکسال انسان ها تعيين مي‌گردد و ارزاق و سرآمد عمرها و امور ديگر در آن (ليلة مبارکة) تفريق و تعيين مي‌شود.[٣]

مرحوم علامه طباطبائي مي‌فرمايد:ظاهر آن است که مراد از قدر، تقدير و اندازه‌گيري است. خداوند در اين شب حوادث يکسال را مقدر مي‌کند؛ از قبيل حيات، مرگ، رزق، سعادت، شقاوت.[٤]

هرچند در تعيين شب قدر اختلاف است؛

ولي قول معتمد و محقق که از روايات معتبره گرفته شده، اين است که از شب نوزدهم و بيست و يکم و بيست و سوم ماه رمضان بيرون نيست.


[١] . سوره دخان/٣ .

[٢] . سوره قدر .

[٣] . تفسير نمونه ، ج٢٧ ، ص ١٨٧.

[٤] . تفسير الميزان ، ج٢٠ ، ص ٣٧٩ .