آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٨ - آيه اول

آن قرار دهد، در آغاز مؤمنان را با اين خطاب مفتخر مي‌سازد " اي کساني که ايمان آورده‌ايد".

و به تعبير امام صادق عليه‌السلام لذت اين خطاب، سختي روزه گرفتن را از بين مي‌برد، سپس تشريح حکم روزه را اعلام مي‌دارد، آنگاه جهت کاستن از سختي آن، اظهار مي‌دارد که روزه گرفتن بر امت‌هاي پيشين هم واجب بود.

طبق تحقيق، روزه در ميان تمام امت‌هاي گذشته به نحوي وجود داشته ‌و حتي بت‌پرستان نيز براي تقرّب به بتهاي خود،گاهي روزه مي‌گرفتند و هم اکنون در ميان بت‌پرستان هندوستاني روزه گرفتن در مواقع خاصي موسوم است. يهود و نصاري و صابئين نيز براي خود نوعي روزه داشته‌اند، در تورات و انجيل کنوني در مواردي روزه‌داري تحسين شده و از روزه گرفتن موسي و عيسي سخن به ميان آمده است و در قرآن داستان نذر حضرت مريم آمده که نذر کرده روزه بگيرد:

فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا .[١]

پس بگو من براي خدا روزه نذر کرده‌ام، پس امروز با هيچ کس حرف نمي‌زنم.

البته روزه مريم، روزه صُمت (سکوت) بود؛ يعني از حرف زدن با


[١] . سوره مريم/ ٢٦.