آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٦٤

درمان هاست».[١]

٧- همدردي با محرومان

کسي که در رفاه زندگي مي‌کند و مزۀ گرسنگي را نچشيده، از درد بيچارگان و گرسنگان بي‌خبر است چنين انساني با گرفتن روزه، از خواب غفلت بيدار مي‌شود و به فکر کمک به افراد بي‌بضاعت مي‌افتد و اين زمينه‌ساز از بين رفتن فاصله طبقاتي در جامعه است.

آري احسان نمودن به فقراء و ارباب حاجت، از فوايد روزه است، چرا که به سبب روزه و ادراک گرسنگي، حال فقراء و اهل مسکنت بر او ظاهر مي‌شود و مي‌داند که ايشان چه مي‌کشيده‌اند و چه مي‌کشند و اين باعث رقّتِ قلب و احسان نمودن به ايشان مي‌شود.

٨- زياد شدن تضرّع و خشوع

فائده ديگر، زياد شدنِ تضرّع و خشوع است، چرا که روزه باعثِ قلّتِ کدورت و تخفيف تيرگي دل است و جلاي دل موجب تضرّع و خشوع است و تضرّع و خشوع موجب قرب الهي است و نيز باعث زيادتي رسوخ التجاء است به جناب عزّت، چرا که روزه، موجب صفا و جلاي دل است و جلاي دل، موجب اُنس بباري تعالي و قطع از مخلوق است.

در روزه آن قدر فوائد هست که به حيطۀ ضبط در نمي‌آيد و آنچه بيان شد کافي است از براي هر که صاحب عقل و هوش است و توفيق عمل دارد.

[١] . بحارالانوار، ج ٥٢ ، ص ٢٩٠.