مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٤٠ - احكام نايب گرفتن

مسأله ١٢١- اگر اجرت متعارف به جهت تفاوت نوع اجير از نظر علم و فضل و دقت در عمل مختلف باشد، واجب نيست حتما كسى را اجير كند كه كمترين اجرت را مى‌گيرد، بلكه مى‌توان بالاترين و يا كمترين اجرت را در نظر بگيرد، بنابراين اگر اجير از ميت افضل و يا اعلم و يا داراى رتبه اجتماعى بالاتر باشد اشكال ندارد، و نيز مانعى ندارد شخصى اجير شود كه از ميت از نظر فضل و علم در رتبه پايين‌ترى قرار دارد، به شرط اينكه موجب بى‌احترامى به ميت نشود.

مسأله ١٢٢- اگر شخصى كه حجّة الاسلام را بجاى آورده به حج ديگرى وصيت كند، هزينه‌هاى آن از ثلث مالش پرداخت مى‌گردد، و همچنين اگر ميت به حج وصيت كند ولى معلوم نشود كه مراد او حجّة الاسلام است يا حج ديگرى، بايد مخارج آن از ثلث ميت پرداخت گردد.

مسأله ١٢٣- اگر وارث بخواهد فردى را براى حج ميت اجير نمايد، اگر نظر وى- اجتهادا يا تقليدا- موافق احتياط باشد، بايد طبق نظر خودش عمل نمايد، ولى اگر نظر ميت موافق احتياط و نظر وارث مخالف احتياط باشد، در اين صورت بنابر احتياط واجب بايد طبق نظر ميت- اجتهادا يا تقليدا- عمل نمود.

اما در صورتى كه وصىّ بخواهد براى ميّت اجير بگيرد، اگر نظر او موافق نظر ميت- اجتهادا يا تقليدا- باشد به همان نظر عمل مى‌شود، ولى اگر نظرش مخالف نظر ميت و موافق احتياط باشد، بايد بر طبق نظر خودش عمل نمايد، ولى اگر نظر ميت مطابق با احتياط باشد، بايد به دليل وجوب اجراى وصيت بر طبق نظر ميت عمل نمايد.