مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٩ - احكام نايب گرفتن

مسأله ١١٧- شخصى كه حجّة الاسلام بر ذمه دارد و فوت نمايد، كسى كه تركه ميت در اختيارش مى‌باشد واجب است براى حج، فردى را اجير كند، و اگر در اين كار كوتاهى و مسامحه نمايد تا اينكه مال ميت تلف شود، ضامن است و بايد از اموال خودش بجاى مال تلف شده جايگزين نمايد، اما اگر از بين رفتن مال ميت بدون سهل انگارى و كوتاهى باشد، او ضامن نيست و بايد از باقيمانده تركه، براى حج ميت اجير بگيرد.

مسأله ١١٨- اگر ورثه يا وصىّ بداند كه بر ذمّه ميت حجّة الاسلام بوده است ولى شك كند كه ميت در زمان حيات خود آن را بجاى آورده است يا نه؟ واجب است كه براى انجام حج از طرف او فردى را اجير نمايند.

مسأله ١١٩- اگر وارث بداند كه ميت به حجّة الاسلام وصيت نموده است ولى بعد از مدتى شك كند كه به وصيت عمل نموده و براى حج ميت شخصى را اجير نموده يا خير؟ در اين صورت واجب است شخصى را براى حج ميت اجير نمايد مگر آنكه مطمئن شود كه به وصيت ميت عمل نموده است.

مسأله ١٢٠- به مجرد قرارداد با اجير، حج از گردن ميت ساقط نمى‌شود، بلكه با انجام تمام اعمال حج توسط اجير ذمه ميت فارغ مى‌شود، بنابراين اگر معلوم شود كه اجير حج ميت را انجام نداده است چه عمدا و چه از روى عذر، واجب است از تركه ميت دوباره شخصى را براى حج اجير نمايند، و در صورت امكان اگر اجرت از مال ميت داده شده، بايد پس گرفته شود.