مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١٠١ - كفاره شكار

شمرده شود، يك گوسفند كفاره بايد پرداخت شود.

مسأله ٢٦٨- كفاره موش صحرايى، خارپشت، سوسمار و مانند اينها يك بزغاله است. و كفّاره كشتن عظايه (نوعى مارمولك) مشتى از طعام، و كفاره كشتن زنبور عمدا، مقدارى طعام مى‌باشد، البته اگر كشتن زنبور از جهت دفع آزار آن باشد، كفاره ندارد.

مسأله ٢٦٩- واجب است در صورت انتشار ملخها در راه محرم به طرف راست يا چپ راه خود را كج نمايد، ولى اگر ممكن نباشد، پايمال كردن آنها اشكالى ندارد.

مسأله ٢٧٠- اگر چند نفر با هم در كشتن شكارى شريك باشند، هر يك از آنها بايد جداگانه كفاره بدهد.

مسأله ٢٧١- كفاره خوردن شكار مانند شكار كردن است، بنابراين اگر محرم شكار نموده و خود از گوشت آن بخورد، بنابر احتياط دو كفّاره بر وى واجب مى‌شود.

مسأله ٢٧٢- اگر مكلف- هر چند غير محرم- داخل حرم گردد و شكارى به همراه داشته باشد، بايد آن را رها نمايد، و اگر آن را رها نكند تا بميرد، بايد كفاره بپردازد. و همچنين جايز نيست كه مكلف بعد از احرام شكار را نگه دارد گرچه هنوز وارد حرم نشده باشد.

اگر در فرض مذكور قبل از ورود به حرم شكار بميرد، بنابر اظهر كفاره ندارد هر چند مستحب است كفّاره بدهد.

مسأله ٢٧٣- در وجوب كفاره شكار و خوردن آن، فرقى نمى‌كند كه عمدا و يا از روى نادانى و يا فراموشى باشد.

مسأله ٢٧٤- در صورت تكرار شكار از روى نادانى و بدون تقصير و